Groch siewny pastewny Sokolik

Groch siewny pastewny Sokolik PHR

Groch siewny pastewny Sokolik PHR

Groch siewny pastewny Sokolik PHR

Opis produktu

Pobierz ulotkę PDF Kalkulator wysiewu

Najwyższa odporność na wyleganie wśród wszystkich odmian grochu.
Sztywna łodyga i bardzo dobrze rozwinięte wąsy czepne.
Najwyższa odporność na choroby w pełnym spektrum.

Rośliny średniej wysokości o średnim jak na gatunek terminie kwitnienia i dojrzewania.
Kwiaty czerwono-purpurowe, nasiona beżowo-oliwkowe.
Bardzo wysoka odporność na choroby, szczególnie na fuzaryjne więdnięcie i zgorzelową plamistość.
Może być stosowany w skarmianiu zwierząt, jako składnik koncentratów i mieszanek z łubinem oraz rzepakiem.

Agrotechniczne warunki uprawy
Warunki glebowe	Dla odmian ogólnoużytkowych grochu jadalnego właściwe są gleby od III do IV klasy, przy czym należy unikać gleb ciężkich, gliniastych oraz kwaśnych. W przypadku grochu pastewnego wymagane są gleby lżejsze od III do V klasy. Grochy powinny być uprawiane na glebach zachowanych w dobrej kulturze o odczynie zbliżonym do obojętnego.
Miejsce w płodozmianie	Zalecane jest stanowisko po roślinach zbożowych w 3 roku po oborniku.
Nawożenie	Nawożenie w zależności od zasobności gleby: P₂O₅ – 50–70 kg/ha, K₂O – 80–100 kg/ha na wiosnę pod uprawki przedsiewne. Ilości nawozu należy dostosować do warunków na danym stanowisku.
Siew	Właściwy termin siewu przypada na okres od połowy do końca marca – taki termin zapewnia dobre warunki dla wschodów i działania herbicydów doglebowych, dobrze rozwinięte rośliny lepiej zniosą suszę majową. Opóźnienie siewu skraca okres wegetacji i obniża plon nasion. Przy wczesnych siewach należy zwrócić uwagę na najczęściej zbyt dużą wilgotność gleby. Wtedy konieczna jest uprawa osuszająca glebę. Wysiew grochu w zbyt wilgotną glebę, zwłaszcza ciężką może spowodować zaskorupienie wierzchniej warstwy i utrudnienie wschodów. Niszczy się też struktura gleby zwłaszcza przy zastosowaniu aktywnych agregatów uprawowych. Optymalna głębokość siewu dla grochu to 6 cm na glebach cięższych i 8–10 cm na lżejszych. Wynika to z podziemnego (hipogeicznego) sposobu kiełkowania – liścienie pozostają w glebie, a część nadliścieniowa (epikotyl) wydłuża się wychodząc nad powierzchnię gleby. Płycej zasiane nasiona mogą być wypłukane przez deszcz i znaleźć się na powierzchni gleby, co negatywnie odbije się na dalszym rozwoju roślin. W nowoczesnej uprawie z zastosowaniem pestycydów rozstawa rzędów 12,5 cm dla grochu jest wystarczająca. Można stosować 15–20 cm. Większe rozstawy stosuje się przy mechanicznej uprawie międzyrzędzi. Trzeba pamiętać, że w obrębie grochu siewnego występują różne formy jak: groch ogólnoużytkowy, grochopeluszki i peluszki. Formy te różnią się grubością nalotu woskowego na liściach i łodygach, długością systemu korzeniowego, zabarwieniem kwiatów i nasion oraz mogą różnie reagować na herbicydy nalistne i doglebowe oraz adjuwanty. Odmiany wąsolistne są mniej ustrączone i należy ich wysiewać więcej niż odmian tradycyjnych. Obsada roślin powinna kształtować się na poziomie 110–120 roślin na m² dla form wąsolistnych, 100 roślin na m² dla form o liściach normalnych. Należy pamiętać, że obsada i ilość wysiewu zależy od rodzaju gleby, przedplonu, wysokości oczekiwanego plonu, a także parametrów nasion (MTN, kiełkowanie). Dokładną ilość wysiewu można obliczyć przy użyciu kalkulatora, który znajduje się na naszej stronie.
Ochrona roślin	W przypadku częstej uprawy na tym samym stanowisku zaleca się zaprawianie właściwą zaprawą nasienną. Stosowanie insektycydów oraz herbicydów według zaleceń IOR. W warunkach pogodowych sprzyjających rozwojowi askochytozy (wysoka wilgotność powietrza, wysoka temperatura, brak wiatru) zaleca się stosować zabiegi profilaktyczne właściwymi fungicydami według zaleceń IOR, zwłaszcza jeśli wystąpiły pierwsze objawy porażenia. Przed siewem można zastosować zaprawę nasienną. Na polach, gdzie nie uprawiano grochu, zalecane jest zastosowanie właściwej szczepionki bakteryjnej. Szczepienie powinno się odbyć w zacienionym miejscu, po wyschnięciu zaprawy. Woda chlorowana zastosowana podczas zaprawiania, słońce oraz wysoka zawartość miedzi i manganu w glebie szkodzą bakteriom brodawkowym. Przy chłodnej wiośnie i przedłużających się wschodach konieczne jest zwalczanie oprzędzików, a podczas kwitnienia groźnymi szkodnikami, które mogą zmniejszyć plon, są pachówka strączkóweczka, strąkowiec grochowy, wciorniastki oraz mszyce. Po przekroczeniu progu szkodliwości dla danego gatunku należy rozpocząć zwalczanie odpowiednimi substancjami aktywnymi.
Zbiór	Termin zbioru określa się na podstawie dojrzałości nasion (90%) i suchości słomy. W przypadku nierównomierności dojrzewania nasion lub zachwaszczenia plantacji należy zastosować zabieg desykacji (ok. 65% nasion dojrzałych). Zbyt wczesne zastosowanie preparatu, a zwłaszcza jego górnej dawki może powodować pomarszczenie nasion zwłaszcza u form ogólnoużytkowych. Jest to spowodowane nagłą utratą wody z niedojrzałych nasion. Zbiór nasion przy niskiej ich wilgotności około 11–14% powoduje wzrost liczby uszkodzonych nasion – przepołowienia oraz mikropęknięcia. Najlepiej zbierać groch o wilgotności nasion 15–16% i dosuszać go zimnym powietrzem. Uszkodzenia nasion mogą być potęgowane przez niewłaściwe ustawienie młocarni kombajnu lub przenośniki i maszyny stosowane do przerobu nasion.

Cechy użytkowo-rolnicze
Typ odmiany	pastewny
Wysokość roślin	88 cm
Zawartość białka	24,4% s.m.
Zawartość włókna	6,2% s.m.
Odporność na wyleganie po kwitnieniu	7,8 b. wysoka
Wymagania glebowe	niskie
MTN	225 g
Obsada nasion (szt./m²)	110-120 szt.

Odporność na choroby wg COBORU
Fuzaryjne więdnięcie grochu	8,3 b. wysoka
Askochytoza	7,8 wysoka
Mączniak prawdziwy	8 b. wysoka
Mączniak rzekomy	7,8 b. wysoka

Gdzie kupić?

Aby zamówić wybrany produkt, skontaktuj się z naszym przedstawicielem handlowym obsługującym Twój region – znajdziesz go, korzystając z naszej wyszukiwarki handlowców.

Kup u dystrybutora